கவிஞர் சவகர்லால்.-" வ.சுப.மாணிக்கனார் திருவுருவச்சிலைதிறப்பு/நூற்றாண்ட...

kavingar jawaharlal kavithaigal: https://soundcloud.com/kavingar-jawaharlal/zb3mugw...

kavingar jawaharlal kavithaigal: https://soundcloud.com/kavingar-jawaharlal/zb3mugw...: https://soundcloud.com/kavingar-jawaharlal/zb3mugwszagq

             மறந்தா போனார் ?

காற்றினி லாடி, உள்ளக்

   களிப்பதை நாடிக், காதற்

பேற்றினில் மூழ்கிக், கொம்பைப்

   பிணைத்துமே பின்னி வாழும்

போற்றிடு தன்மை யுள்ள

   பூநிறை மல்லி கையே !

நேற்றெனை அணைத்தா ரின்று

   நினைப்பதை மறந்தா போனார் ?

சேர்த்தெனை யணைத்துக் கன்னம்

   சிவந்திட ஈயும் போது

பார்த்ததைக் கீச்கீச் சென்று

   பழித்துமே பறந்து பேட்டைச்

சேர்த்தெமைச் சுற்றி வந்து

   திரிந்தபூஞ் சிட்டே ! நேற்றுக்

கோர்த்தகை பிணைத்தா ரிந்தக்

   குமரியை மறந்தா போனார் ?

இடையினைத் தடவி அய்யோ

   எங்கேயுன் இடையென் றென்றன்

இடையினைத் தேடு வார்போல்

   என்னவோ செய்யும் போழ்தில்

தடைசெய வந்தாய் போலச்

   சரக்கென முறைத்துச் சோலை

இடையினிற் பாய்ந்த மானே !

   எனையவர் மறந்தா போனார் ?

இடைவெளி குறுகி நாங்கள்

   இருவரொன் றாகி எங்கள்

இடையினில் எதுவும் போக

   இடமிலா திருக்க அந்த

இடைவெளி தனிலும் மிக்க

   இடரொடு நுழைந்த காற்றே !

இடையிலே நாளொன் றுக்குள்

   இதையவர் மறந்தா போனார்?

                   27-03-1960

யாருமில்லா மேடையில்

      யாருமில்லா மேடையில்

யாரு மில்லா மேடையி லேநான்

   நாட்டிய மாடுகின்றேன்; -- கேட்க

யாரு மில்லா அவையினி லேநான்

   பாடல் பாடுகின்றேன்.

மலரின் அசைவை அதுதரும் மணத்தை

   நுகர  வாருமென்றேன்; -- அந்த

மலரே வாடி உதிர்ந்திடு வரையில்

   மனிதர் நெருங்கவில்லை.

தென்னையின் கீற்றுச் சலசலப் பொலியின்

   தேனிசை கேளுமென்றேன்; -- அங்கே

தென்னையின் அடியில் நிற்பவர் கூடச்

   சலசலப்  புணரவில்லை.

சாதிக ளெழுப்பும் சச்சர வொலியின்

   சத்தம்  அடக்குமென்றேன்; -- அந்தச்

சாதிகள் இரைச்சல் இன்னிசை யெனவே

   சுவைத்தலை யேகண்டேன்.

ஊழல் எனவொரு புற்றுநோய் நாட்டை

   உருக்குலைக் குதென்றேன்நான்; -- அந்த

ஊழலில் குளித்தே திளைப்பவர் என்குரல்

   உதறிடல் கண்டுநொந்தேன்.

யாரு மில்லா மேடையி லாடும்

   நாட்டியம் என்னபயன் ? – கேட்க

யாரு மில்லா அவையினி லேஎன்

   பாடலால் என்னபயன் ?

          தினமணி—கவிதைமணி—21-11-17

பக்தி

புதுமைப் பெண்

                                   புதுமைப் பெண்

புதுமைப்பெண் பேசுகின்றேன்: இங்கே நீங்கள்

   பணித்திட்ட துணிச்சலொடு வாய்தி றப்பேன்;

புதுமைப்பெண் என்றென்னைச் சொல்ல மாட்டேன்;

   புதிதென்ன வாழ்கிறதாம் எம்மி டத்தில்.

புதுமையென வேறெதையும் சொல்லற் கில்லை;

   பணிபுரிதல் புதுமையெனச் சொலலாம்; ஆனால்

எதுவரைக்கும் எம்முள்ளம் நொறுங்கு தென்ற

   எல்லையினை நினைத்தாரும் பார்ப்ப தில்லை.

பேருந்தில் நுழைந்திடவோ முடிவ தில்லை;

   பெரியநெருக் கடிதன்னைப் பயன்ப டுத்திப்

பேருந்தில் உடலூரும் பூச்சி தன்னைப்

   பொசுக்கிடவோ நெற்றிக்கண் நூறு தேவை.

பேருந்தை விட்டிறங்கித் தலையைப் பார்த்தால்

   பிசாசைப்போல் தெரிகிறது; மறுப டிக்கும்

சீருடனே தலைவாரிப் பொட்டு வைத்துத்

   தினம்பணியைத் தொடருகிறோம்; வேறென் செய்ய?

இருவருமே பணிசெய்து பொருளீட் டித்தான்

   இல்லறத்தை உருட்டுகிறோம்; காலை சென்று

இருவருமே மாலையில்தான் திரும்பு கின்றோம்;

   இதயமுள்ள ஆடவர்காள்! கொஞ்சம் இங்கே

கருதுங்கள்; களைத்தவுடல் இருவ ருக்கும்;

   கால்கைகள் ஓய்வெடுக்கக் கெஞ்சும்; ஆனால்

உருக்கமுள்ள மணவாளன் சோர்வாய்ச் சாய

   ஓடியாடி வீட்டினிலும் உழைப்ப வள்நான்.

கடுக்குங்கால் பிடித்துவிட எம்மை நீங்கள்

   கூப்பிடுதல் தவறில்லை; ஆனால் கால்கை

கடுப்பதுவும் களைப்பதுவும் இருவ ருக்கும்

   கருதுங்கால் பொதுதானே; என்றே னும்நீர்

ஒடிக்கின்ற இடுப்புவலி தீரச் சூடாய்

   ஒத்தடங்கள் தருவதற்கு நினைத்த துண்டா?

துடிப்போடு சிலசமயம் வருவீர்; ஆனால்

   தொல்லையெலாம் அங்கேதான் பிரச விக்கும்.

                        டால்மியாபுரம் – 08-09-1985

எழுப்ப வேண்டாம்

                                 எழுப்ப வேண்டாம்

துன்பங்கள் குறையவில்லை; நாட்டி லுள்ள

   துயரங்கள் குறையவில்லை; நலிவோர் கண்ணில்

இன்பங்கள் தெரிவதில்லை; ஆள்வ தற்கு

   யார்யாரோ வருகின்றார்; அவர்க்கு மட்டும்

இன்பங்கள் கூரைகளைப் பிய்த்துக் கொண்டே

   எப்படியோ சொரிகிறது; நாளு மிந்தத்

துன்பத்தைக் காணாமல் ஏழை மக்கள்

   தூங்கட்டும் அவர்களைநாம் எழுப்ப வேண்டாம்.

ஆட்சியாளர் மிகச்சிறந்த கெட்டிக் காரர்;

   அன்றாடம் சாகின்ற ஏழை மக்கள்

காட்சியிலே நன்மைகளைக் காட்டல் இந்தக்

   காலத்தில் நடப்பதில்லை எனத்தெ ரிந்தே

ஆட்சியினை ஆராய்ந்து பார்க்கா வண்ணம்

   அன்றாடம் மயக்கங்கள் கூட்டு கின்ற

மாட்சிகளைத் திறந்துவிட்டார்; மக்க ளெல்லாம்

   மயக்கத்தில் கிடக்கின்றார்; எழுப்ப வேண்டாம்.

ஆண்டவனைக் கேட்டுக்கேட் டயர்ந்து போனார்;

   ஆள்பவனைக் கும்பிட்டுத் தளர்ந்து போனார்;

பூண்டதொரு வறுமையிந்தப் பிறவி தன்னிற்

   போகாது; கண்முன்னே சுகத்தில் நீந்தும்

ஆண்டவர்கள் ஆடுகின்ற ஆட்டம் இங்கே

   அணுவளவும் குறையாதென் றுணர்ந்து நொந்து

மாண்டுவிட மனமின்றி ஏதோ ஒன்றின்

   மயக்கத்தில் மூழ்குகின்றார்; எழுப்ப வேண்டாம்.

எதிலேனும் மயங்கட்டும் தமிழர்; சொந்த

   இதயத்தை மயக்கத்தில் இழந்து விட்டே

எதையேனும் செய்கின்ற மாந்தர் கூட்டம்

   எதைச்செயவும் மாட்டாமல் மயங்கல் நன்றே.

இதயமென ஒன்றுளதே அதனை விற்றே

   இரக்கமென ஒன்றுளதே அதைய ழித்தே

எதையேனும் செய்துவிட்டுத் திணறும் மக்கள்

   இருக்கட்டும் மயக்கத்தில்; எழுப்ப வேண்டாம்.

எழுந்துவந்தால் எதையேனும் தப்பாய்ச் செய்வார்;

   இருக்கின்ற மற்றவர்கள் அதனால் சாவார்.

விழுந்துவிட்ட தறியாமல், நாட்டில் தீமை

   விளைந்துவிட்ட தறியாமல், ஊழ லெங்கும்

அழுந்திவிட்ட தறியாமல், வாக்குச் சீட்டை

   அளிக்குமுறை யறியாமல் கிடக்கும் மக்கள்

எழுந்துவந்து தவறுகளைப் புதுப்பிக் காமல்

   இருக்கட்டும் மயக்கத்தில்; எழுப்ப வேண்டாம்.

மயக்கங்கள் நீங்காத வரைக்கு மிந்த

   மாநிலத்தில் நல்லதுதான்; எழை மக்கள்

மயக்கங்கள் நீங்கியிங்கே கொதித்தெ ழுந்தால்

   மடமடெனக் கொடுமையெலாம் சரிந்தி டாதா?

மயக்குங்கள் அதனால்தான் திறந்து விட்டார்;

   மயக்கத்தில் மக்களினை ஆழ்த்தி விட்டால்

தயக்கமின்றித் தப்புக்கள் செயலா மென்னும்

   தத்துவந்தான் ஆள்வோர்க்கு வேத மாகும்.

                      மதுரை—28-03-1985